COOKIE

De geschiedenis van biscuits

Biscuits behoren tot de oudste gebakken producten die van meel worden gemaakt. Hun geschiedenis gaat meer dan tweeduizend jaar terug. De eerste vormen van biscuits zijn terug te vinden in het oude Egypte, Griekenland en Rome, waar brood na het bakken opnieuw werd gedroogd om het langer houdbaar te maken. Daardoor waren biscuits een praktisch voedsel voor zeelieden, soldaten en reizigers tijdens lange tochten.

Waar komt het woord “biscuit” vandaan?

Het woord biscuit komt van het Franse woord bescuit en gaat oorspronkelijk terug op de Latijnse uitdrukking bis coctus, wat “twee keer gebakken” betekent. Deze naam verwijst naar de traditionele bereidingswijze: het deeg werd eerst gebakken en daarna opnieuw gebakken of gedroogd, zodat het knapperig, droog en lang houdbaar werd.

Biscuits in de wereld

Met de groei van handel, reizen en zeevaart werden biscuits een belangrijk voedsel op schepen en in legers. Ze waren licht, gemakkelijk mee te nemen en lang houdbaar. Later, met de opkomst van industriële productie, veranderden biscuits van praktisch reisvoedsel in een populaire dagelijkse snack. Tegenwoordig bestaan er veel soorten biscuits, zoals naturel biscuits, boterbiscuits, gevulde biscuits, chocoladebiscuits, volkoren biscuits en digestive biscuits.

De komst van biscuits naar Iran

Biscuits kwamen tijdens de late Qajar-periode en de vroege Pahlavi-periode Iran binnen via Europa, Rusland en de Kaukasus. In het begin waren de meeste biscuits geïmporteerd en werden ze vooral verkocht in grotere steden zoals Teheran, Tabriz en Rasht. Later begonnen kleine lokale werkplaatsen zelf biscuits te maken en in de jaren 50 kwam de industriële productie van biscuits in Iran op gang.

Vitana staat bekend als een van de eerste industriële producenten van biscuits in Iran. Het beroemde Madare-biscuit werd een van de meest nostalgische en bekende biscuits voor meerdere generaties Iraanse families.

Biscuits in de Iraanse eetcultuur

Vandaag de dag zijn biscuits een van de populairste tussendoortjes in Iran. Ze worden vaak gegeten met thee, melk of koffie en zijn verkrijgbaar in veel verschillende soorten: van eenvoudige en volkoren biscuits tot gevulde biscuits, wafels, chocoladebiscuits en digestive biscuits. Voor veel Iraniërs zijn klassieke biscuits zoals Madare en Saghe Talaei niet alleen snacks, maar ook herinneringen aan hun jeugd en familiemomenten.